Terwijl de formerende partijen doormodderen doet Mark Rutte met zijn demissionaire kabinet eindelijk wat hij moet doen, schrijft Thijs Broer: onverstoorbaar doorregeren en gewoon nee zeggen tegen lege populistische praatjes.

Voorheen bleven de racistische grollen van mannen als Johan Derksen in de voetbalkantine of aan de stamtafel in de dorpskroeg, schrijft Thijs Broer, en was er altijd wel iemand die zei: wie brengt Johan even naar huis? Nu is de kroegpraat elke dag op prime time te horen op tv.

Het is opvallend dat uitgerekend Poetin-vriend Geert Wilders opeens de ‘onderste steen boven’ wilde over de Russische beïnvloeding van Nederlandse politici, schrijft Thijs Broer. Hoe de PVV-leider een Kamerdebat gebruikte om zijn eigen straatje schoon te vegen.

In zijn boek Waardenloze politiek trekt de Amsterdamse politicoloog Tom van der Meer van leer tegen de technocratie van de middenpartijen. Terecht, schrijft Thijs Broer: de politiek moet weer draaien om een strijd tussen ideeën.

De nieuwe informateurs Richard van Zwol en Elbert Dijkgraaf weten van wanten, schrijft Thijs Broer. Maar al die ervaring weegt niet op tegen de labiliteit van het kabinet dat nu in de steigers staat.

Al voor de presentatie van Kim Putters werd zichtbaar wat voor hopeloos vehikel het extraparlementaire kabinet kan gaan worden, schrijft Thijs Broer.

Met zijn aanpak van de situatie in Groningen biedt Hans Vijlbrief hoop voor de Haagse politiek, schrijft Thijs Broer.

Met de gedoogsteun van SGP, FvD en Ja21 heeft een coalitie van de drie rechtse partijen 75 zetels, schrijft Thijs Broer. ‘Een verhelderend inzicht voor degenen die denken dat alleen een rechts kabinet recht zou doen aan de verkiezingsuitslag.’

Bij de Banning-lezing in de Amsterdamse Rode Hoed heeft Frans Timmermans (eindelijk) laten zien waar hij heen wil met zijn rood-groene fusiepartij, schrijft Thijs Broer.

Drie maanden verder en de formatie is terug bij af. Van het adagium ‘de kiezer heeft altijd gelijk’ blijft weinig over, schrijft Thijs Broer.

Het hagelt verwijten aan Pieter Omtzigt na zijn vertrek uit de formatie, schrijft Thijs Broer. Maar de andere onderhandelaars én Ronald Plasterk hebben meer boter op hun hoofd. ‘Het vertrouwen, voor zover het er was, is weg. Hoog tijd om op zoek te gaan naar een coalitie die wél levensvatbaar is.’ 

De formatie staat onder grote spanning, schrijft Thijs Broer, en dat zonder een ervaren polderaar als Herman Wijffels aan het roer. ‘Komende week wordt het buigen of barsten voor de formerende partijen.’

Het Westland verzet zich fel tegen de Spreidingswet. Terwijl de gemeente economisch afhankelijk is van de duizenden arbeidsmigranten die er werken. Als het kabinet écht iets aan migratie wil doen, moet ook daar het mes in, schrijft Thijs Broer.

Sinds afgelopen dinsdag bekend werd dat de voltallige VVD-fractie in de senaat tóch voor de Spreidingswet gaat stemmen, ligt partijleider Dilan Yeşilgöz zwaar onder vuur, ook in haar eigen partij. Sommige commentatoren spreken al van een exit.

De Spreidingswet – die voor genoeg opvangplekken en een evenwichtiger verdeling van asielzoekers moet zorgen – wordt 16 januari besproken in de senaat. Of-ie er komt of niet, hangt nauw samen met de eigenzinnigheid van een paar senatoren, schrijft Thijs Broer.

Jimmy Dijk, voormalig arbeider in een kartonfabriek en sinds kort de fractieleider van de SP, zou best wel eens kunnen uitgroeien tot de voorman van de tegenbeweging, schrijft Thijs Broer. ‘De zaak is nog niet verloren voor de socialisten.’