Twee jaar lang, terwijl het Russische bommen regende op Oekraïense steden als Marioepol, hele woonwijken, scholen en ziekenhuizen werden weggevaagd en hele dorpen afgeslacht, hield Geert Wilders van de PVV vol dat hij Oekraïne níet zou gaan steunen, want het werd hoog tijd dat de Nederlanders ‘op één’ zouden komen te staan. ‘Waarom ik de Oekraïners niet ga helpen?’, verklaarde hij nog kort voor de verkiezingen: ‘Ik ben gekozen om voor de Nederlanders op te komen.’

Afgelopen weekend kwam opeens de wending van de man die zich enige jaren geleden nog trots liet ontvangen in de Russische Doema en zijn bewondering voor Poetin niet onder stoelen of banken stak. Nadat informateur Kim Putters per brief had aangekondigd dat bij het vormen van een coalitie ook het buitenlands beleid – lees: de steun aan Oekraïne – zou worden meegewogen, noemde Wilders de oorlog van Rusland tegen Oekraïne in een bericht op X opeens ‘barbaars en illegaal’: ‘De PVV steunt Oekraïne en is bereid over iedere vorm van hulp te praten’ – een boodschap die hij maandag nog eens herhaalde in zijn eerste gesprek met de nieuwe informateur.

Nog geen vierentwintig uur later stemde de Eerste Kamerfractie van de PVV tégen een nieuw steunpakket voor Oekraïne, en stemde Wilders’ eigen Tweede Kamerfractie tégen de gehele begroting van Buitenlandse Zaken, dat alles zonder enige toelichting.

Als PVV, BBB en VVD echt zo graag een rechtse coalitie willen, laat ze het dan maar met z’n drieën proberen.

Intussen neemt Geert Wilders al dagen iedere gelegenheid te baat om Pieter Omtzigt als ‘wegloper’ weg te zetten, nagepraat door Caroline van der Plas, Dilan Yeşilgöz en een reeks politieke commentatoren – alsof Omtzigt niet vanaf het begin al volkomen duidelijk is geweest over zijn zware bedenkingen tegen de PVV, en alsof Geert Wilders nu opeens wél een betrouwbare coalitiepartner zou zijn. Zo wordt in Den Haag al maanden een zot spiegelgevecht gevoerd.

Alleen al de ‘stap vooruit’ die Dilan Yeşilgöz bij het laatste formatiedebat aankondigde – de VVD zou bereid zijn tóch met ministers en al in een centrumrechts kabinet te stappen als ook NSC zich daar volledig aan zou committeren – was een loos gebaar: Yeşilgöz wist al sinds het begin van de formatiegesprekken dat Omtzigt daar helemaal niet toe bereid was, én dat Geert Wilders helemaal niet beschikt over geschikte ministerskandidaten voor welk kabinet dan ook – laat staan dat hij zelf ooit premier zou kunnen worden.

Nu de kansen op een centrumrechts kabinet met Omtzigt tot nul zijn geslonken, presteerde Caroline van der Plas het om afgelopen week aan de talkshowtafel van Humberto te suggereren dat naast de SGP ook het CDA nu weer in beeld zou komen als gesprekspartner om zo’n centrumrechtse coalitie mogelijk te maken – alsof CDA-leider Henri Bontenbal niet al maanden geleden kristalhelder heeft uitgelegd dat zijn partij niet met de PVV gaat regeren.

Als PVV, BBB en VVD echt zo graag een rechtse coalitie willen, laat ze het dan maar met z’n drieën proberen. Met de gedoogsteun van SGP, Forum voor Democratie en Ja21 hebben ze 75 zetels. Misschien is dat wel een verhelderend inzicht voor degenen die denken dat alleen een rechts kabinet recht zou doen aan de verkiezingsuitslag.