Met houtje-touwtje-maatregelen achteraf probeert de overheid onze privacy te beschermen tegen de datahonger van bedrijven. Alleen is diezelfde overheid niet zo consequent als het over het eigen privacybeleid gaat.

Jarenlang werd Nederland voorbereid op de terugkeer van de wolf. Maar nu het mythische roofdier hier is, wil het maar niet lukken om alle draaiboeken en wolvenplannen goed uit te voeren. Decentralisatie, besluiteloosheid en krenterigheid hebben geleid tot vergaande polarisatie. Het grootste slachtoffer daarvan is uiteindelijk de wolf zelf.

Programma’s als Project Rembrandt en De Nieuwe Vermeer worden geproduceerd voor de NPO door productiehuis Helder, in handen van Gerdie Hulsbergen. Zij is de partner van Remco van Westerloo, manager Lineair bij de NPO. Privé en zakelijk zijn zo moeilijk uit elkaar te houden, blijkt uit onderzoek van Onderzoekscollectief Spit.

Geen beter recept tegen onbehagen en onthechting dan Omroep MAX, zegt de omroep zelf. Maar dat werkelijk álle lijnen van de omroep beginnen en eindigen bij oprichter Jan Slagter is misschien toch een beetje onbehaaglijk.

Al decennialang verbinden landelijke politici de Provinciale Statenverkiezingen met het lot van zittende kabinetten. Maar wie denkt landelijk te stemmen bij de aankomende verkiezingen omdat de provincie er ‘niet toe doet’, komt bedrogen uit, schrijft Kim van Keken.

Terwijl de problemen in de jeugdzorg groeien, verdwaalt de Tweede Kamer in een spiegelpaleis van actieplannen. Inmiddels is hulp voor de jeugd platgeslagen tot een financieel vraagstuk. ‘Jongeren die ik kende zijn er niet meer, omdat de hulp te laat kwam.’

Zes grote managementbolwerken bezitten tegenwoordig zo’n beetje alle corporatiewoningen in Amsterdam, en niet alleen daar. Het gaat deze kolossen al lang niet meer om het doel waarvoor ze ooit zijn opgericht: huurders betaalbare en goede woningen geven.

Het opmerkelijke succes van WNL is exemplarisch voor het falen van jarenlange pogingen om het omroepbestel te stroomlijnen, schrijven Kim van Keken en Joost Ramaer. De recente fusies tot samenwerkingsomroepen zijn een fiasco waarvan alleen de omroepen zelf profiteren.

Jeroen Pauw is een van de gezichten van wat er mis is met het Nederlandse publieke omroepbestel. Een ander gezicht is Frans Klein, directeur Video van de NPO, de koepelorganisatie die het bestel aanstuurt. De tandem Klein-Pauw is zowel de personifiëring als het product van twee bredere trends: globalisering en commercialisering van de publieke omroep.

De NPO is wettelijk verplicht minstens een kwart van zijn totale programmabudget te besteden bij buitenproducenten. De politiek dacht zo innovatie, pluriformiteit en creativiteit te bevorderen, maar vergat dat langs die weg jaarlijks een bedrag van rond de 180 miljoen euro aan publiek geld uit het zicht verdwijnt.

De publieke omroep kent een lappendeken aan codes en reglementen. Maar als integriteit niet tussen de oren van betrokkenen zelf zit, hebben regels weinig zin. Een onderzoek.

Lang voor de toeslagenaffaire was al bekend dat het toeslagenstelsel niet naar behoren werkt. Het is complex en ondoorgrondelijk, concluderen onderzoeksgroepen keer op keer. Waarom verandert er dan steeds niks?

Tijdens de Algemene Beschouwingen bleek weer hoe het kabinet achter de feiten aan loopt. De kritiek vanuit de oppositie deerde niet: Rutte loodste de rijksbegroting fluitende het parlement door. Op naar het volgende brandje.

Traditiegetrouw presenteert het kabinet vandaag de plannen voor de begroting voor volgend jaar. Met een flink pakket aan maatregelen om de koopkracht omhoog te stuwen. Maar komt dat niet veel te laat voor de armste huishoudens?

Hoe kon het zo lang duren voor er écht journalistieke aandacht kwam voor de slachtoffers van de toeslagenaffaire? Journalisten Kim van Keken en Dieuwertje Kuijpers zien een duidelijk patroon van ongemakken. En ze zien óók een oplossing. 

Het programma Wonen, Ondersteuning en Zorg voor Ouderen van minister Conny Helder voor Langdurige Zorg en Sport is vooral een hoopvol droombeeld tegenover de ruwe hedendaagse werkelijkheid waar hulpverleners spreken van een zorginfarct.