In Het Parool beklaagt de romanschrijver Peter Lenssen zich over een vermeende overdaad aan biografische literaire fictie. Schrijvers keren te veel in zichzelf. Hij hekelt ‘persoonlijke ontboezemingen die soms tenenkrommend confronterend, soms kinderlijk banaal, dan weer ontluisterend beschamend [zijn].’ ‘Er is een heftige hang naar biechten in het openbaar, met de navel als epicentrum van de wereld.’
Waarom witte popsterren vooral navelstaren, terwijl zwarte popmuziek activistisch is
Hoewel witte en zwarte muziek innig met elkaar verbonden zijn, kan de politieke werkelijkheid die witte en zwarte muzikanten bezingen niet verder uit elkaar liggen. Zwarte muzikanten ageren tegen het alledaagse onrecht dat ze ervaren, witte muziek keert zich vooral naar binnen.
