Hugo de Jonge bewijst het: schijnbaar onhaalbare doelen stellen heeft wel zin

Weinig bewindslieden kregen er de afgelopen kabinetsperiode in de media zo ongenadig van langs als Hugo de Jonge. Met zijn Wet Betaalbare Huur zou hij kleine verhuurders de nek om hebben gedraaid, projectontwikkelaars en investeerders het land uit hebben gejaagd en de woningbouw nóg hopelozer op slot hebben gezet. Maar afgelopen week kwam er voor De Jonge – inmiddels op fietsvakantie in Italië – een opsteker uit Europa, die in de media opmerkelijk weinig aandacht kreeg: bij de presentatie van haar plannen voor de nieuwe Europese Commissie maakte Commissievoorzitter Ursula von der Leyen in Straatsburg bekend dat de regels voor staatssteun aan de woningbouw in het middensegment zullen worden versoepeld. 

Daardoor kan er de komende jaren veel meer publiek en privaat geld in de woningbouw worden gepompt, onder meer in de vorm van leningen en garantstellingen en zogeheten ‘objectsubsidies’, zodat overheden direct in woningbouwprojecten kunnen investeren. Tot dusverre was die vorm van staatssteun verboden, om projectontwikkelaars te beschermen tegen oneerlijke concurrentie.

Aedes, de koepel van woningcorporaties, reageerde opgetogen en sprak van een ‘doorbraak’: door de aanpassing van de regels kunnen er de komende jaren bijna 70.000 woningen extra worden gebouwd voor de middenhuur, waar nu een gigantisch gebrek aan is.

De versoepeling van de regels voor de staatssteun werd eerder dit jaar in Brussel op de agenda gezet door Hugo de Jonge, na een maandenlange lobby. Eind juni werden de lidstaten het er in grote lijnen over eens dat de markt heeft gefaald in het ontwikkelen van woningen voor de middenhuur, en dat de regels voor de staatssteun moeten worden aangepast om de bouw vlot te trekken. De aangekondigde versoepeling van de regels is onderdeel van een Europees Huisvestingsplan dat de nieuwe Europese Commissie wil ontwikkelen, onder de hoede van een aparte Eurocommissaris. 

Zo krijgt CDA-politicus Hugo de Jonge na jaren van onvermoeibaar geploeter op de valreep toch nog zijn zin. Zelf noemde hij dat ooit ‘het Genesis I-principe’: ‘Zeg: er zij licht, en er ís licht’

Zo krijgt CDA-politicus Hugo de Jonge na jaren van onvermoeibaar geploeter op de valreep toch nog zijn zin. Zelf noemde De Jonge dat ooit ‘het Genesis I-principe’. Onder het motto ‘Zeg: er zij licht, en er ís licht’, moet je als bestuurder soms schijnbaar onhaalbare doelen stellen – en wie weet krijg je het dan nog voor elkaar ook.  

Intussen hield Geert Wilders, leider van de grootste coalitiepartij, zich bezig met heel andere zaken. Nadat CDA-fractievoorzitter Henri Bontenbal kritische Kamervragen had gesteld over het plan in het Hoofdlijnenakkoord om gemeenten te verbieden statushouders met voorrang huurwoningen toe te wijzen – volgens Bontenbal geen voorbeeld van ‘goed bestuur’, omdat gemeenten al sinds 2017 niet tot die voorrang verplicht zijn, terwijl ze wél verplicht zijn statushouders te huisvesten – reageerde Wilders op zijn gebruikelijke verbeten toon op X: ‘Ongelooflijk: het CDA wil de discriminatie van Nederlanders continueren door statushouders voorrang te blijven geven op een huurwoning.’

Het is het bekende patroon: terwijl Wilders zich bezighoudt met boze tweets en symboolpolitiek om het vuurtje tegen de migranten op te stoken, moeten de bewindslieden in het kabinet maar zien hoe ze verstandig beleid voor elkaar krijgen waar burgers wél iets aan hebben. 

Het valt te hopen dat Mona Keijzer, de nieuwe minister van Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening, zich zo min mogelijk van Wilders aantrekt en net zo voortvarend aan de slag gaat als haar voormalige partijgenoot Hugo de Jonge.