Ze ontmoetten elkaar eind jaren veertig, begin jaren vijftig. Mulisch en Blokker als jonge schrijvers – ze begonnen ooit aan een gezamenlijke roman. Blokker en Hofland als collega’s op de redactie van het Algemeen Handelsblad. En Hofland en Mulisch in kunstenaarssociëteit De Kring. Eén schrijver, twee journalisten – al vestigde juist Mulisch, de schrijver, een journalistieke norm met De Zaak 40/61, zijn verslag vanuit Jeruzalem van het proces tegen Adolf Eichmann, en al schrijven de andere twee nu de boeken: recent verschenen van Hofland de roman Cicero Consultants en van Blokker (geschreven samen met zijn zoons) Er was eens een God.
‘We komen nooit meer van elkaar af’
Henk Hofland, Harry Mulisch, Jan Blokker. In die volgorde betreden de heren de lobby van het Amsterdamse Hotel de l’Europe. De oudste als laatste. Jan Blokker werd in mei tachtig, zijn twee kompanen volgen in juli. Reden om hen uit te nodigen voor een driegesprek, zoals Vrij Nederland dat drie keer eerder heeft gedaan, de eerste keer toen het drietal vijftig werd. Inmiddels is het hun vriendschap die de halve eeuw heeft gepasseerd.