Een boek van vierhonderd pagina’s dat Selfie heet en de vraag beantwoordt ‘How the West became self-obsessed’ kan geen oppervlakkig werkje zijn over het maken van kiekjes van jezelf. De titel is niet meer dan een vlag die aangeeft dat het in dit boek zal gaan over eigenliefde en eigendunk als diep in het westerse denken gewortelde motor van de samenleving, speciaal de laatste vijftig jaar. De selfie is alleen maar het oppervlakkige symbool van een speeltje dat goed aansluit bij de geest van de tijd.
We leven in een cocktail van narcisme, egoïsme en eigendunk
Sinds het ik-tijdperk in de jaren zeventig is het ego niet weggeweest. Gevoed door het neoliberalisme heeft het zelfs een speeltje gekregen: de selfiecamera. De self-exposure waaraan Andy Warhol deed is daarmee alledaags geworden, schrijft Carel Peeters in Literaire Kroniek 777.
