In Witte onschuld. Paradoxen van kolonialisme en ras, de Nederlandse vertaling van White Innocence, heeft Gloria Wekker een hoofdstuk toegevoegd over de ontvangst van het boek in de zomer van 2016. Ze schrijft dat aan de inhoud toen ‘niet of nauwelijks aandacht is besteed’. Het was alsof men twee of drie steekwoorden had opgepikt en daarop ‘merkwaardige conclusies’ baseerde die aan haar werden toegeschreven, maar niet van haar waren.
Volgens Carel Peeters heeft navelstaren op ras geen zin
Er is al veel te doen geweest over het boek White Innocence van Gloria Wekker. Maar vooral op basis van horen zeggen. Carel Peeters bekeek de inhoud van de nu verschenen Nederlandse vertaling.
