Van zomerluwte kun je niet spreken dit jaar: de aarde gaat naar de knoppen en Mart Smeets kapt ermee. Armageddon! Maar nee, we moesten het al-le-maal hebben over de boerkini.

Geen idee waar we het aan te danken hadden, maar vroeger kregen we elke zomer een beest cadeau. Een rupsenplaag die een half dorp omtoverde tot één kleverige cocon, een poema die vast geen poema was maar er toch verdomd veel op leek als je er met een giga-telelens een wazig plaatje van schoot, een wolf die wel of niet de grens was overgestoken – anything. Als je het beestennieuws maar zorgvuldig afwisselde met campingleed, dan kwamen we die zalige nieuwsloze weken wel door.

Het voelde als een verworven recht. Maar ach, alles wordt ons afgepakt tegenwoordig. Terroristen weigeren halsstarrig rekening te houden met onze rustbehoefte, en de planeet vond juli een goed moment om ons eens te bekogelen met, volgens de NASA, ‘de warmste maand ooit waargenomen’. Dat nieuws kwam niet lang na het bericht dat...