Hij doet een beetje denken aan Charlie Chaplin in Modern Times, die na een lange dag werken aan een lopende band op straat dwangĀ­matig doorgaat met het vastdraaien van denkbeeldige bouten: Maurice de Hond, hij is een opinieĀ­peiler, dus peilen zal-ie. Je zou zeggen dat een kabinetsformatie achter gesloten deuren voor hem het uitgelezen moment is om eindelijk eens in een hangmat op de Bahamaā€™s te gaan liggen, maar nee. Er heerst radiostilte op het BinĀ­nenĀ­hof, wanhopige parlementair verslaggevers leggen hun oor te luisteren bij auralezers en klankschaaldeskundigen om in hemelsnaam maar een nieuwtje te kunĀ­nen fabriceren, en in dat vacuĆ¼m vraagt De Hond de HollanĀ­der wat hij ervan vindt.

En wat blijkt: die vindt er nog iets van ook. Hij vindt, om precies te zijn, dat de PvdA acht zetels minder waard is dan een maand geleden. Kennelijk is het dus mogelijk dat je door heleĀ­maal niets te doen, althans: niets waar wij vanaf weten, flink aan populariteit kan inboeten. Het...