26 oktober 1974

Elk jaar op 26 oktober om vijf over zeven ’s avonds is de 83-jarige Suze Korssen uit haar doen. Dan gaan haar de rillingen over de rug. En dat zal dit jaar, precies veertig jaar na de gebeurtenissen, niet anders zijn.

Op die zaterdagavond in oktober 1974 zat Suze samen met haar dochters Ankie en José in de kerkbanken van de strafgevangenis te Scheveningen. Op het podium stond het kerkkoor met de welluidende naam Ut Captivi Gaudeant (‘opdat gevangenen zich verblijden’), waarvan Suzes man Jan al sinds jaar en dag lid was. Het koor kwam elke week zingen en daarna dronken de koorleden en hun meegekomen familieleden gewoontegetrouw koffie met de gevangenen. Het waren vaak dezelfde gedetineerden; de mensen die op die 26 oktober bij elkaar waren gekomen, kenden elkaar goed. Niemand bij het koor had er ooit aan gedacht dat ze gevaar liepen, ze gingen uit van de goedheid van de mens. Daarom kwamen er ook altijd vrouwen en kinderen mee.
Maar die avond ging...