Een dikke pil kun je Oswald Spenglers De ondergang van het avondland uit 1917 gerust noemen, met zo’n 1200 pagina’s. Bewondering voor het intellectuele epos zou zomaar eens afgewisseld kunnen worden met ergernis.

Er is alle aanleiding om lang bij de titel De ondergang van het avondland te verwijlen, maar die ondergang is ons inmiddels zo vertrouwd en ten prooi gevallen aan satire, dat we hem ook van zijn welverdiende rust kunnen laten genieten. Die ondergang (dat iets opkomt, bloeit en vervalt, zoals een plant) zal allemaal wel, veel interessanter is al het andere waarmee Spengler de gebruikelijke geschiedschrijving van Europa en de wereld omploegt.

Alle scholen waar nog Grieks...

Je hebt deze maand drie artikelen gratis kunnen lezen. Verder lezen? Sluit je nu aan.
Je hebt deze maand drie artikelen gratis kunnen lezen. Verder lezen? Sluit je nu aan.
Vrij Nederland publiceert elke dag één artikel dat er echt toe doet.
Vrij Nederland publiceert elke dag één artikel dat er echt toe doet.
Lees minder. Blijf vrij van geest.
Eén verhaal per dag dat je verrijkt en tot verder nadenken stemt
Van longread tot video, van podcast tot column
Over macht, cultuur en toekomst
Naar je toegestuurd via e-mail of WhatsApp