Jean-Paul Sartre ontketende wel iets toen hij in 1943 zijn toneelstuk Met gesloten deuren (Huis clos) schreef. De karakters van de drie personages die zich in een kamer bevinden waar ze niet uit kunnen zijn zo verschillend dat ze het niet aangenaam weten te houden. Een van hen zegt uiteindelijk dat ze een hel voor elkaar zijn. Dat werden de gevleugelde woorden ‘De hel, dat zijn de anderen.’

Die uitspraak ging daarna zo’n eigen leven leiden dat hij werd opgevat als een waarheidsgetrouwe beschrijving van de werkelijkheid. Daarmee ging hij in tegen elk gemeenschapsgevoel. Alle christelijke denominaties, voor wie ‘de ander’ vóór alles een medegelovige en medeschepsel is, voelden...

Je hebt drie artikelen gratis kunnen lezen. Verder lezen? Sluit je nu aan.
Je hebt drie artikelen gratis kunnen lezen. Verder lezen? Sluit je nu aan.
Word nu abonnee voor maar 4,99
Toegang tot alle artikelen op vn.nl
Het Verhaal van de Dag in je mailbox of via WhatsApp
Direct in je mailbox of via WhatsApp
Maandelijks opzegbaar
Om onze journalistiek te beschermen kun je Vrij Nederland niet incognito lezen.
Om onze journalistiek te beschermen kun je Vrij Nederland niet incognito lezen.
Word nu abonnee voor maar 4,99
Toegang tot alle artikelen op vn.nl
Het Verhaal van de Dag in je mailbox of via WhatsApp
Direct in je mailbox of via WhatsApp
Maandelijks opzegbaar
Je hebt drie artikelen kunnen lezen. Verder lezen? Probeer nu een maand gratis (t.w.v. € 4,99)
Je hebt drie artikelen kunnen lezen. Verder lezen? Probeer nu een maand gratis (t.w.v. € 4,99)
Schrijf je nu in voor de nieuwsbrief en lees een maand alles van VN online.
Toegang tot alle artikelen op vn.nl
Het Verhaal van de Dag in je mailbox of via WhatsApp
Geen zorgen, je zit niet vast aan een abonnement