Jean-Paul Sartre ontketende wel iets toen hij in 1943 zijn toneelstuk Met gesloten deuren (Huis clos) schreef. De karakters van de drie personages die zich in een kamer bevinden waar ze niet uit kunnen zijn zo verschillend dat ze het niet aangenaam weten te houden. Een van hen zegt uiteindelijk dat ze een hel voor elkaar zijn. Dat werden de gevleugelde woorden ‘De hel, dat zijn de anderen.’

Die uitspraak ging daarna zo’n eigen leven leiden dat hij werd opgevat als een waarheidsgetrouwe beschrijving van de werkelijkheid. Daarmee ging hij in tegen elk gemeenschapsgevoel. Alle christelijke denominaties, voor wie ‘de ander’ vóór alles een medegelovige en medeschepsel is, voelden...

Je hebt deze maand drie artikelen gratis kunnen lezen. Verder lezen? Sluit je nu aan.
Je hebt deze maand drie artikelen gratis kunnen lezen. Verder lezen? Sluit je nu aan.
Blijf vrij van geest. Abonneer je op VN
Toegang tot alle artikelen op vn.nl
Elke dag een allesbepalend verhaal
Direct in je mailbox of via WhatsApp
Maandelijks opzegbaar
Voor 6,99 per maand
Je hebt deze maand drie artikelen gratis kunnen lezen - en we zien dat je graag verder leest. Leuk!
Je hebt deze maand drie artikelen gratis kunnen lezen - en we zien dat je graag verder leest. Leuk!
Blijf vrij van geest. Abonneer je op VN
Toegang tot alle artikelen op vn.nl
Elke dag een allesbepalend verhaal
Direct in je mailbox of via WhatsApp
Maandelijks opzegbaar
Voor 6,99 per maand