16-08-2008
Door Carel Peeters

Aanvankelijk dacht ik dat het een onzintitel was die door Arjan Peters aan de selectie uit Cees Nootebooms columns uit de Volkskrant van de jaren 1961-1968 is gegeven: Verleden als eigenschap. Die titel is echter ontleend aan een stukje over oude Engelsen die op eilanden als Mallorca zijn gaan wonen voor het laatste deel van hun leven. Ze maken de indruk alleen nog maar uit herinnering te bestaan, te zien aan hun kleding die nog van weleer is, aan de Engelse krant waarin ze vooral dat lezen wat herkenning oproept, en aan hun blik, waarachter een heel leven schuilgaat dat ze aan het koesteren zijn. Het lijkt of ze zo oud geboren zijn en hun herinneringen hebben meegekregen als eigenschap, schrijft Nooteboom.

Nooteboom in verband brengen met deze oude, lichtelijk autoritaire Engelsen, daar kan geen sprake van zijn. Alleen wanneer het ā€˜verleden als eigenschapā€™ van dit stukje en deze mensen wordt losgeweekt en op zichzelf komt te staan, kan het op...