Gouden tijden breken aan: de wereld kleurt groen. Olie, kolen en gas zijn op hun retour, wind-, water- en zonne-energie breken door. Deels door overheidsbeleid om te voorkomen dat de aarde meer dan twee graden opwarmt (Parijs), maar vooral dankzij technologische doorbraken en schaalvergroting die hernieuwbare energie goedkoper maken dan fossiele brandstoffen.
Het tipping point is al over tien jaar bereikt, volgens het gerenommeerde Bloomberg New Energy Finance. Tegen die tijd is de bouw van nieuwe windparken en zonneweiden bijvoorbeeld goedkoper dan het draaiend houden van bestaande kolen- en gascentrales (zie Kom op Kamp, teken voor meer groene energie). Accu’s van elektrische auto’s worden zo voordelig dat Volkswagen niet meer hoeft na te denken of het überhaupt mogelijk is om schone diesels te produceren die aan EU-eisen voldoen, omdat niemand ze meer wil hebben – veel te duur.
Een recent rapport van het World Economic Forum te Davos onderschrijft dit vooruitzicht: de energietransitie is onafwendbaar. Een van de hoofdauteurs is Jeroen van der Veer. De oud-topman van Shell (die zich 42 jaar inzette om meer en meer olie te verkopen) ziet nu juist heil in de neergang van fossiele brandstoffen. Beter voor het milieu, maar ook voor de wereldeconomie, omdat duurzame energie financiële stabiliteit brengt (in tegenstelling tot de prijsschommelingen van olie). Hernieuwbare energie zal goedkoper zijn, en omdat er meer consumenten zijn dan producenten is de winst groter dan het verlies. Van der Veer toont zich een gradualist: de energietransitie zal geleidelijk verlopen. Een al te abrupte overgang zou worden geremd door de enorme financiële belangen die met oliewinning zijn gemoeid.
In een even overtuigende als deprimerende column verwijst Nick Butler van de Financial Times het scenario van een ordelijke transitie naar het rijk der fabelen. De overgang naar schone energie zal ‘een van de grootste oorzaken van politieke instabiliteit in de komende halve eeuw zijn’. Abrupt ook, want als betere en goedkopere technieken voorhanden zijn, houdt niets die tegen. ‘Vraag dat maar aan de makers van typmachines of faxen,’ sneert Butler.
De meeste olie-exporteurs hebben niets om op terug te vallen, waaronder Rusland, Nigeria, Algerije, Libië, Venezuela, Angola, Iran, Irak, Azerbeidzjan, Kazachstan en Mexico. Staatsinkomsten kelderen, subsidies op brood en brandstof worden onbetaalbaar, armoedebestrijding stagneert, massamigratie ligt in het verschiet. De rampspoed die volgde op de Arabische Lente is hierbij vergeleken klein bier.
De transitie naar schone energie is onvermijdelijk en noodzakelijk, maar zal grote economische, sociale en geopolitieke gevolgen hebben. Dit is geen argument tegen duurzame energie, maar vraagt wel om een antwoord. Groene ridders – zoals ik – hoor je hier zelden over.
Je reactie wordt geplaatst zodra deze is goedgekeurd. Je reactie is geplaatst.