De IJstijd loopt ten einde. Dat betekent logischerwijs dat er een nieuwe ijstijd gaat beginnen.
Vroeger deed men of ijstijden zeldzame verschijnselen waren die zich eens per tienduizend jaar voordeden. Op school hoorde je alleen over de IJstijd in Nederland, alsof het om een lokale ramp ging. Het ijs schoof uit het noorden een grote steen tot aan Amersfoort. Enkele stenen stopten in Drenthe en werden daar als grafstenen gebruikt. Niemand zei erbij dat de ijstijd, net als de nachten en de kerstmissen, steeds weer terugkomt.
De Club van Rome heeft, zo is onlangs ontdekt, indertijd een grappige vergissing gemaakt. In de drukproef van het slotrapport had een Italiaanse professor voor de laatste formule een horizontaal streepje gezet. Hij wou dat de drukker de formule wat naar rechts schoof. De drukker dacht dat het om een minteken ging.
Zo werd de algemene angst er een voor toenemende hitte. Maar het feit dat we nu aan het eind van de ijstijd zitten, betekent iets heel anders, namelijk dat we naar een nieuwe ijstijd toegaan. Er komen eeuwen van grote kou op ons af. Het is net als bij dag en nacht: als het pikkedonker is, dan weet je dat de ochtend dichtbij is.
De poolkappen zullen meer ijs krijgen en de Noordzee zal geheel droog worden. Zo’n verandering wordt altijd als een ramp gezien, omdat wij zo aan die Noordzee gewend waren en we er een scheepvarende natie door werden. Maar op een droge Noordzee kun je rails leggen of naar Londen fietsen.
Toen wij nog primitief waren, was onze oplossing voor de IJstijd heel eenvoudig: de mensen liepen naar het zuiden. Maar nu er overal gebouwen, pijpleidingen, ziekenhuizen en bioscopen staan, vinden we dat vervelend. En we zijn natuurlijk bang dat wij als volksverhuizers in Afrika net zo onhartelijk behandeld worden als wij de vluchtelingen uit Afrika nu behandelen.
Als het Nederlandse volk besluit om de IJstijd uit te zitten, dan hebben we de keus tussen twee oplossingen. De eerste ligt het meest voor de hand en kennen we uit koude winters. Dat is de oplossing van kachels, warme kleren, en als het erg koud wordt, gaan de scholen en fabrieken even dicht en gaan wij massaal op vakantie in de Cariben. Die oplossing wordt echter steeds duurder, en we kunnen een andere oplossing kiezen. Er is een betere mogelijkheid om de IJstijd in eigen land uit te zitten.
Tegen de klimaatverandering zelf is niets te beginnen. Komisch genoeg wordt er nu druk vergaderd over wat we tegen temperatuurstijging kunnen doen. Maar die paar graden stijging zijn alleen maar de aankondiging van de naderende IJstijd. Over het rapport van de Club van Rome wordt, sinds de ontdekking van de drukfout, beschaamd gezwegen.
Er bestaat een methode om de IJstijd comfortabel in eigen land uit te zitten. Niet met kachels of massale luchtverwarming, maar door ons lichaam geleidelijk aan te passen. Eskimo’s en Lappen kunnen veel beter tegen de kou dan wij. De energie die nodig is om heel Europa duizenden jaren op twintig graden te houden, is ongeveer 1200 maal zo duur als de moeite om onze lichamen te doen wennen aan een gemiddelde temperatuur van min vijftien graden – ja, zo koud wordt het hier.
Koude is een relatief begrip. De tijd dat je voor de kou vluchtte, is voorbij. De kou gaat het van ons verliezen. Wat is er tegen bevroren rivieren? Daar bouwen we wegen en spoorwegen op. Overal op aarde leven bomen en planten. Die kunnen niet lopen. Die passen zich aan als het klimaat verandert. Dat moeten wij ook doen.
bchugo@gmail.com

Piet Grijs

Wijsheid in de IJstijd

Vast in zijn eigen gelijk

Heinen

Verhaal van de Week

Social media hacks

Midterms

Premier Jetten

Exit-strategie

Flashback

Hans Stegeman

Tijd voor activisime

Teun van de Keuken

Stop Big Money

Montana

Zo verslaan we radicaal-rechts

Lula uitgelegd

Werkt het nog?

Demonsteren

Schrijver

S.A. Cosby

Ons nieuwe maandblad!

Nu in de winkel