Literaire berichten

Even veerde ik op, bij het eerste bericht dat de NPS zich waagt aan een nieuw televisieprogramma over ‘fictie uit het Nederlandse taalgebied’. De roep om zo’n programma is groot; er verschijnen genoeg fijnzinnige romans, verhalenbundels en gedichten in ons taalgebied en waarvoor heb je anders een Publieke Omroep? Sinds het vooral achteraf legendarisch geworden programma rond de geboren gastheer Adriaan van Dis en het curieuze scherprechterstribunaal van en met de te jong gestorven MichaĆ«l Zeeman – waarover iedereen nu ook loopt te zwijmelen – lijkt die bede thans verhoord. Eindelijk tegenwicht tegen al die talkshowhosts op televisie die een prulboek zonder blikken of blozen tot ontroerend doelpunt zonder weerga uitroepen. Het enthousiasme bekoelde toen ik de naam van de presentator hoorde: Abdelkader Benali, wiens laatste, wederom barre roman unaniem gekraakt is. De ‘euforische’ NPS noemt hem ‘jong, welbespraakt en geĆ«ngageerd met literatuur’. Ergens anders...