Media

Favoriete ergernis dit jaar: de continue klachtenregen over het niveau waartoe de media zouden zijn afgezakt. Talloze litanieën heb ik weer gelezen over ‘kijkcijferterreur’, concurrentiedwang, de innige ‘verstrengeling’ tussen pers en politiek, over ‘vercommercialisering’ – enfin, het rijtje zal u bekend voorkomen. Om al deze redenen, is dan de gedachte, zijn journalisten vergeten waartoe ze op aarde zijn. Ze hijgen alleen nog maar achter elkaar aan, doodsbenauwd om iets te missen.

Onzin, natuurlijk. Inderdaad heb je journalisten die hun vak slecht verstaan Рook in de kwaliteitspers. Maar dat zijn er relatief niet m̩̩r dan tien, twintig, vijftig jaar geleden. Vertroebelend werkt vooral dat de hoeveelheid media het laatste decennium spectaculair toenam. Het percentage zwakke broeders bleef gelijk.

Minstens zo hinderlijk: het gesomber over de zogeheten social media. Ook dit jaar weer zorgelijke beschouwingen over Facebook, Twitter en andere verschijnselen waarvan u en ik...