<div class="wpg-element paragraph">
06-12-2008 Door Piet Grijs
Enigszins ontdaan verliet ik de bioscoop waar ik de Franse versie van de Duitse film over de Rote Armee Fraktion had gezien. In mijn café staat de televisie altijd zonder geluid iets stompzinnigs te vertonen. Maar dit keer stond de luidspreker aan en zag ik, met alle verbijsterde cafébezoekers, het Taj Mahal Hotel in Bombay, waar ik nooit geslapen, maar wel heerlijk gegeten heb. Daar bleek een massale terreurtroep aan de gang te zijn die iedereen die in zicht was doodschoot. Het was onduidelijk wie die lui waren. Natuurlijk dacht je direct: het zullen wel mohammedanen zijn, het zullen wel Pakistanen zijn, het zullen wel Afghanen zijn, maar nergens lieten de moordenaars zien waar ze vandaan kwamen en waarom ze Bombay binnenvielen. Ze waren met bootjes gekomen. Maar ze hadden geen enkele eis. Ze hielden wel eerst een paar mensen vast, maar schoten ze toch maar dood.
In het begin van RAF-film zagen de West-Duitse terroristen er niet onsympathiek uit. Radicale studenten leken het. Ik meen dat ze behalve in Duitsland, ook in Neder­land niet direct door iedereen veroordeeld werden. Ze werden gezien als een Duitse versie van onze provo’s, krakers en andere anti-autoritaire groepen. Maar hun eisen waren niet erg duidelijk. Ze overvielen banken. En later kwam er een RAF-lid naar Nederland en pleegde hier een moord, alsof moorden de dagelijkse plicht van elk RAF-lid was. In de film was dat zo’n onbelangrijk incidentje dat het niet vertoond werd. De aanvankelijke sympathie verbleekte.
Het verschijnsel van uit overtuiging terroristische moorden plegen, dus zonder goed op te letten wie je precies vermoordt, is zo oud als de menselijke beschaving met zijn staten, wetten, legers. Bijna alle staten hebben hun huidige omvang en grondwet te danken aan onwettige acties waarbij blindelings mensen om het leven gebracht werden. Ne­der­land is trots op zijn Tachtigjarige Oorlog en In­do­ne­sië is trots op zijn tweejarige oorlog, die wij een politieoptreden noemden omdat Indonesië immers in onze ogen een stukje Ne­der­land was. Tja, Ne­der­land was ook een stukje Spanje. 
Wie een gewapend conflict wint, noemt die strijd een terechte oorlog, en tegenwoordig worden de verliezers zelfs voor een gerechtshof gesleept. Grappig dat dit In­ter­na­ti­o­naa­l Hof in Den Haag is gevestigd. Drees had dus vanuit zijn huis naar het gerechtshof kunnen lopen waar hij gestraft zou zijn vanwege de door hem georganiseerde massamoorden in Indonesië. Als Hitler met een atoombom de Twee­de We­reld­oor­log had gewonnen, dan was Chur­chill in Neu­ren­berg tot de strop veroordeeld, omdat er door zijn ophitsing zo veel Duit­se soldaten bij de verovering van En­ge­land gemeen door Brit­se burgers vermoord waren. In de Ver­e­nig­de Sta­ten zijn ze al zo verstandig geweest om aan het Amerikaanse leger de vrijheid te geven om Den Haag en Sche­ve­nin­gen te veroveren als er ooit een Ame­ri­kaan­se militair voor het Internationaal Straf­hof zou komen te staan. Ik denk dat Obama die eigenaardige wet niet snel gaat veranderen. Hij wil immers nog in Af­gha­ni­stan blijven vechten, omdat Osama daar misschien woont.
Hoe is het mogelijk dat een groep goedbewapende jongens Bom­bay binnenvalt, meer dan honderd mensen vermoordt en zelf ook grotendeels omkomt, terwijl wij op deze maandag 1 december (die datum tikt mijn nieuwe computertje nu ongevraagd in mijn tekst, dat is de computerterreur) nog niet weten wie het waren, en wat ze wilden? Bij de treinbommen in Spanje zei de regering eerst dat het een aanslag van de ETA was, maar al gauw bleek het een islamistische aanslag te zijn, die tot onbedoeld gevolg had dat de socialisten de Spaanse verkiezingen wonnen. Ik geloof niet dat die treinbommen ooit door een specifieke organisatie werden opgeëist, maar de daders werden wel gevonden.
Een Nederlandse soldaat schoot in Afghanistan iemand dood. De hele wereld lachte zich slap toen hij in de boeien werd geslagen, naar Nederland werd getransporteerd en hier voor de rechter moest verschijnen. De zaak bleef onduidelijk en hij is vrijgesproken. Maar stel je voor dat de doodgeschoten man een goede, onschuldige, tot het christendom bekeerde Afghaanse of Indiase vakantieganger was gebleken. Hadden we die soldaat dan in de gevangenis gezet?
</div>

Piet Grijs

Terrorisme als sport?

Vast in zijn eigen gelijk

Heinen

Verhaal van de Week

Social media hacks

Midterms

Premier Jetten

Exit-strategie

Flashback

Hans Stegeman

Tijd voor activisime

Teun van de Keuken

Stop Big Money

Montana

Zo verslaan we radicaal-rechts

Lula uitgelegd

Werkt het nog?

Demonsteren

Schrijver

S.A. Cosby

Ons nieuwe maandblad!

Nu in de winkel