Ik groeide op aan het water. In de winter speelde ik ijshockey met mijn buurjongens en -meisjes. In de zomer zochten we met snorkels naar schelpjes op de bodem van de voormalige Zuiderzee. Op het talud, het gezamenlijk stukje grond waar onze tuinen aan grensden, speelden we verstoppertje achter dunne boompjes. We bouwden een museum van planken waarin we dode vissen tentoonstelden en kleipijpjes die ooit van vissers waren geweest. We fantaseerden dat ze schipbreuk hadden geleden, precies op de plek waar onze huizen stonden.