28-02-2009
Door Kees Driessen

Le premier jour du reste de ta vie

Het kan zomaar gebeuren. Een onbekende regisseur, die een film maakt die zo goed is, zo vakkundig, dat zijn naam voortaan reden genoeg is om naar de bioscoop te gaan. Alles in de film van Rémi Bezançon ademt vakmanschap. Het verhaal is ontroerend, de grappen zijn leuk en de acteurs uitstekend. Plus: hij kiest goede muziek, hij durft er eens een slowmotion tegenaan te gooien en hij giet zijn verhaal in een bijzondere structuur. Voorwaar niet niks.

Bezançon (1971) is niet helemaal een beginner, maar toch: het is pas zijn tweede film. De eerste, Ma vie en l’air uit 2005, kreeg in Frankrijk goede kritieken maar is nooit in Nederland uitgebracht. Le premier jour du reste de ta vie bleek goed voor een trits César-nominaties (de Franse Oscars). De film gaat over een echtpaar met twee zoons en een dochter. Van alle vijf toont Bezançon één bepalende dag. Iemand verlaat het ouderlijk huis, iemand trouwt, iemand...