Vijf jaar geleden stond ik elke donderdag vroeg op om de live radio-uitzending van France Culture vanuit café Select mee te maken. Behalve nieuws, weerbericht en buitenlandse correspondenten had de programmamaker Pierre Assouline altijd een hoofdgast. Ik herinner me hoe dat een keer Michel Piccoli was, die ik eens in Amstelveen heb zien spelen in een idioot stuk van Marguerite Duras. Hij is tachtig jaar, speelde veertig jaar geleden in Het Dagboek van een kamermeisje, en hij zou net weer op een Parijs toneel gaan staan.
Piccoli-Buñuel
