Het leuke aan de journalistiek, zei H.J.A. Hofland ooit, is dat je nog eens ergens komt en dat je mensen leert kennen die je anders niet zou hebben ontmoet. De jurist Philippe Sands (Londen, 1960) is zo’n buitenkansje. Hij heeft niet alleen een internationale academische loopbaan waar je u tegen zegt, maar het duizelt je ook als je ziet waar hij allemaal aan verbonden is, van het Internationaal Gerechtshof in Den Haag tot het Hof van Justitie van de Europese Unie in Luxemburg tot het Europees Hof voor de Rechten van de Mens in Straatsburg.

Hij is one of the good guys, zoals je die doorgaans alleen in films ziet. Zo iemand die foute regimes voor het gerecht sleept, die zich juridisch inzet voor de naleving van mensenrechten, die zelfs tegen zijn eigen regering opstaat als de wet niet wordt nageleefd. Met dit verschil: Sands doet dat écht, buiten de filmset, in de beslotenheid van een gerechtshof. Bovendien is hij als researcher geen doetje. In de tweede druk van zijn boek...