Het eerste dat journalist Henk Blanken dacht na de diagnose Parkinson was niet ‘God wat erg’, maar: ‘God wat een goed verhaal’. Dat verhaal heeft hij nu opgeschreven. ‘Het voelt goed om zo subtiel mogelijk te beschrijven dat je in je broek plast omdat je de knopen niet meer open krijgt.’

Toen Henk Blanken (56) in 2011 werd verteld dat hij de ziekte van Parkinson had, zeiden de artsen tegen hem: ‘Lees er niet te veel over, verdiep je niet in je lot, want daar word je niet vrolijk van.’ Maar hij wilde nou juist alles weten. Hij was journalist, hij had er al meer dan dertig jaar op zitten bij achtereenvolgens Het Vrije Volk, de Volkskrant en het Dagblad van het Noorden. Hij kón niet anders dan over zijn ziekte lezen. ‘En na ongeveer een jaar kreeg ik door dat dementie de meest waarschijnlijke uitkomst is. Je wordt van Parkinson niet alleen invalide en belandt in een rolstoel, het loopt nog wat lulliger af,’ zegt Blanken, achter een kop koffie in zijn huis in het...