In het essay De vrijheid van de grens is Paul Scheffer tot de conclusie gekomen dat de EU de komende vijftien tot twintig jaar geen nieuwe lidstaten meer moet accepteren. Jammer voor Oekraïne en Turkije, ook voor een paar Balkanstaten in de wachtkamer. Het gaat om meer dan een afvinklijstje van wel/niet voldoen aan toetredingsvoorwaarden. De EU worstelt met een overlevingscrisis en het gaat om het afbakenen van een gemeenschap die aan uitbreiding dreigt te bezwijken.
Logisch: Europa moet vereenzelvigheidsvoetbal spelen
Paul Scheffer stelt dat de EU alleen kan bloeien als het een ‘vereenzelvigingsgemeenschap’ is. Maar dat kan ze alleen worden als Europa een model is dat andere landen graag willen nadoen, niet aanvallen.
