Hoe een tbs-kliniek patiëntenrechten schendt

Tijdens een verlengingszitting in 2010 merkte R. voor het eerst dat er iets niet klopte aan de manier waarop tbs-kliniek de Rooyse Wissel over hem rapporteerde. Hoofd behandeling Dakmar Teirlinck zei tijdens die zitting tegen de rechter dat hij ‘ernstige krenkingen’ bij R. had ‘gemeten’. Volgens R. was dat apert onjuist. In de kliniek had hij weliswaar geen vrienden voor het leven gemaakt, maar in de dagelijkse omgang met medepatiënten en sociotherapeutisch personeel stelde R. zich altijd heel gemoedelijk op. Zeker, hij had een grote mond, liet niet over zich heen lopen en vertelde iedereen die het maar horen wilde dat verschillende deskundigen hem hadden verzekerd dat hij ‘niks te zoeken had in de tbs’. Maar hij was nog nooit uit zijn slof geschoten, had zich expres niet op de kast laten jagen. Hoe had de kliniek dan toch ‘krenkingen’ bij hem kunnen meten?

R. realiseerde zich dat de behandelaar ‘gewoon stond...