Nederland moet zijn relatie met Afrika hoognodig herzien. Uit solidariteit met de allerarmsten. En om onszelf te redden.

Op het werelddeel dat kortgeleden nog ‘verloren’ heette, is de witte man zo goed als uitgespeeld. Afrika herbergt tegenwoordig zes van de tien snelst groeiende economieĆ«n ter wereld en wordt door The Economist ’the rising continent’ genoemd.

Hij is er nog wel, de hulpverlener, ontwikkelingswerker en diplomaat, alleen speelt de donor geen rol van betekenis meer. Wie doet er nog wat hij zegt? Wie heeft hem nodig? In de jaren zeventig van de vorige eeuw bestond zeventig procent van alle geldstromen van Noord naar Zuid uit hulp. Vandaag is dat dertien procent. Maar de witte man is vergroeid met zijn suprematie. Hij koestert de illusie van onmisbaarheid en liet na zijn relatie met Afrika op nieuwe leest te schoeien.

Vierbaans-asfalt
En dat terwijl nieuwe machtsverhoudingen hun contouren laten zien. Daarin zet China de toon. De nu nog tweede economie ter wereld zal...