Mensen staan voor mij op in de tram. Ik heb dat liever niet. Hoe moet ik reageren?

U hoeft niet zo agressief te doen als mijn moeder, toen ze nog van het openbaar vervoer gebruikmaakte. Zij had de gewoonte te zeggen: ‘Hoe oud denkt u wel dat ik ben? Schaamt u zich niet?’

U kunt zeggen: ‘Dat is helemaal niet nodig. Blijf lekker zelf zitten.’

Ik heb geen behoefte meer aan seks met mijn vrouw. Ik hou veel van haar, maar seks hoeft van mij niet meer zo nodig. Gelukkig kan mijn vrouw doorgaans ook goed zonder, maar soms moet het er toch van komen. En dat valt mij steeds zwaarder. Wat kan ik doen?

Ik maak uit uw woorden op dat het uitdoven van de lust die u voor uw vrouw voelde geen reden is om haar te verlaten. Dat is te prijzen. In sommige culturen wordt dit probleem opgelost door een vrouw erbij te nemen. Dat was ook de fantasie van Marcello Mastroianni in Fellini’s 8 ┬Ż, maar dat gaat in onze cultuur niet. Fantaseren mag uiteraard wel.

Ik raad u aan, ook al valt het u zwaar, toch af...