Buitenland

aan de vooravond van het Superwahljahr beloofden de peilingen stormachtige successen voor de Duitse Groenen in minstens zeven deelstaatverkiezingen. De aanhang zou verdubbelen, in een enkel geval zelfs verdrievoudigen. De combinatie B├╝ndnis 90/Die Gr├╝nen zou tot verscheidene kabinetten kunnen toetreden en in de deelstaten Baden-W├╝rttemberg en Berlijn wachtte de hoofdprijs: minister-president en ‘regerend burgemeester’.

Ook voor de eerste verkiezingen in Hamburg op 20 februari werd een grote winst voorspeld. Maar dat liep anders: de Groenen bleven steken op een plusje van 1,6 procent. Misschien was dat ook wel logisch: de Groenen hadden de coalitie met de CDU opgeblazen, waren er niet in geslaagd de bouw van een grote kolencentrale te verhinderen en kregen geen steun voor hun onderwijsplannen. Vlak voor de verkiezingen in Saksen-Anhalt (20 maart), Rijnland-Palts en Baden-W├╝rttemberg (beide op 27 maart) overheerst dan ook realiteitszin. ‘Ik heb nooit gedacht dat we op...