Duitsland
De Duitse christen-democraten en sociaal-democraten legden een jaar geleden in hun coalitieovereenkomst vast dat er een regeling moest komen voor uitgeprocedeerde asielzoekers. Op 14 november jongstleden, eerder dan verwacht, kwamen de coalitiepartners CDU/CSU en SPD met een voorstel. Dat betrof uitgeprocedeerde asielzoekers die om allerlei humanitaire redenen telkens weer een verblijfsvergunning van drie maanden hadden gekregen. Wat de coalitie betreft, zouden die mensen nu een verblijfsvergunning van twee jaar krijgen. In die tijd zouden ze werk moeten vinden. Wanneer hun dat lukt, mogen ze voorgoed blijven.
De regeling zou gelden voor alleenstaande vluchtelingen die al acht jaar en gezinnen met kinderen die al zes jaar in de Bondsrepubliek verblijven. Van de regeling uitgesloten werden asielzoekers die een delict hadden gepleegd, die in de asielprocedure over hun achtergronden hadden gelogen of die verdacht konden worden van terrorisme.
Net als in de confrontatie van minister Verdonk met de Tweede Kamer brandde onmiddellijk een discussie los over de vraag om hoeveel asielzoekers het nu precies gaat. Eerste schattingen meenden dat van de circa 193.000 gedoogde asielzoekers er honderdduizend à honderdtwintigduizend voor de regeling in aanmerking kwamen. Dat getal was een aantal conservatieve politici duidelijk te hoog. Toen het coalitievoorstel op 17 november werd besproken door de ministers van Binnenlandse Zaken van de bondslanden, zette de Beierse hardliner Günther Beckstein (CSU) de frontale aanval in. Plotseling was de oude retoriek er weer. Volgens Beckstein zou de regeling ertoe leiden dat vluchtelingen massaal het stelsel van sociale voorzieningen zouden binnenstromen. Bovendien zouden ze proberen om met allerlei procedurele trucs hun verblijf in Duitsland te rekken. ‘Ik wil alleen een uitzondering maken voor mensen die perfect zijn geïntegreerd en niet door ongepast gedrag opvallen,’ zei hij tegen de Süddeutsche Zeitung.
Toch lukte het Beckstein niet de regeling geheel te torpederen. De ministers kwamen overeen de termijn van twee jaar terug te brengen tot ruim tien maanden. Wie eind september 2007 geen werk heeft en geen Duits spreekt, moet alsnog het land uit. Ter geruststelling van de Beierse stamtafels stelde Beckstein vast dat het aantal asielzoekers dat op die manier geholpen zou worden, circa zestigduizend was, de helft van het aantal dat de coalitie meende te helpen.
Vluchtelingen-, mensenrechten- en kerkelijke organisaties trekken die berekeningen ernstig in twijfel. Ze lieten weten dat, gezien de restricties, slechts zo’n twintigduizend à dertigduizend asielzoekers van de regeling zouden profiteren. De secretaris van Pro Asyl sprak zelfs van ‘bedrog met etiketten’: ‘Wat als een regeling van het verblijfsrecht wordt gepresenteerd, is in werkelijkheid de voorbereiding op een massale uitzetting.’
Daarmee raakte hij de kern van iedere regeling op dit gebied, ook van een ‘generaal pardon’. Want wie vastlegt wie mag blijven, legt ook vast wie onmiddellijk het land uit moet. Niet voor niets sprak minister Verdonk in haar brief aan de Tweede Kamer haast uitsluitend over haar uitzetbeleid. Haar simpele wijsheid luidt: elke pardonregeling is óók een uitzetregeling.

Antoine Verbij

Generaal pardon of uitzetoperatie

Vast in zijn eigen gelijk

Heinen

Verhaal van de Week

Social media hacks

Midterms

Premier Jetten

Exit-strategie

Flashback

Hans Stegeman

Tijd voor activisime

Teun van de Keuken

Stop Big Money

Montana

Zo verslaan we radicaal-rechts

Lula uitgelegd

Werkt het nog?

Demonsteren

Schrijver

S.A. Cosby

Ons nieuwe maandblad!

Nu in de winkel