Evelien ging met lood in haar schoenen de stad in. Ze was bang dat ze opnieuw Siep tegen het lijf zou lopen. De gewezen zwerver uit Dokkum had het op haar voorzien. Dat gevoel had ze. Hij wilde voortdurend koffie met haar drinken, zijn levensverhaal aan haar vertellen en opscheppen over zijn roman. Het was om gek van te worden. Wat deed je aan zoiets? Straks stond hij nog bij haar voor de deur. Hij wist waar ze woonde, hij was er eerder geweest. Maar ze kwam hem niet tegen.
Evelien
