Minister van Justitie Jeff Sessions getuigt vaak en graag van zijn geloof. Het moet hem daarom pijnlijk hebben getroffen dat zeshonderd van zijn christelijke geloofsgenoten hem beschuldigen van ‘kindermishandeling’, ‘rassendiscriminatie’ en ‘schending van de kerkelijke doctrine.’ De Methodistenkerk, waar Sessions lid van is, kan hem niet schorsen, maar de briefschrijvers eisen wel een stevig ‘pastoraal gesprek’ met Sessions.

Sessions verdedigde het uiteenrukken van migrantengezinnen aan de grens met een beroep op Romeinen 13, waarin staat dat mensen de wetten van de overheid moeten gehoorzamen omdat God die gegeven heeft. Juist die bijbeltekst is in christelijke kringen onderdeel van een pijnlijk verleden, omdat het in 1850 tot een breuk leidde tussen christelijke voor- en tegenstanders van de slavernij.

Ook andere kerkgenootschappen en joodse en islamitische organisaties bekritiseerden het beleid van de regering-Trump. Zelfs witte evangelicalen roerden zich, waaronder Franklin Graham, de zoon van evangelist Billy Graham en een van Trumps ferventste aanhangers.

De kritiek op Trump vanuit deze hoek is opmerkelijk, de witte evangelicalen zijn Trumps trouwste supporters. Ze stemden met 80 procent voor Trump en blijven hem (met 75 procent) trouw. Ongeacht zijn persoonlijke gedrag, zien evangelicalen de president als hun beste kans om het tij te keren in de cultuuroorlog die ze al veertig jaar voeren en al even veel jaren niet weten te winnen. Evangelicalen dreigen hun politieke invloed te verliezen als gevolg van hun dalende en sterk verouderde ledental. Trump is misschien wel hun laatste kans.

Blijkbaar is het verwijderen van kinderen voor veel evangelicalen een brug te ver. Of Trumps plotselinge besluit om kinderen samen met hun ouders op te sluiten het gemor zal doen verstommen, is de vraag. De Trump-geloofsbelijdenis van evangelicalen is in ieder geval geen absolute doctrine meer.

DoubleDutch verschijnt tweewekelijks. Reacties? Mail naar [email protected].