Vijf jaar later heeft gevallen IMF-directeur Dominique Strauss-Kahn flink wat boter op zijn hoofd. Met schaamte heeft hij sowieso nooit veel gehad.

Alsof het IMF nog niet genoeg aan haar hoofd heeft. Door Griekenland en medestanders krijgt ze het verwijt een bloedhond te zijn, die alleen oog heeft voor het op orde houden van de boekhouding. Buiten Europa klaagt men juist dat het fonds voor de Grieken veel milder is dan voor de rest van de wereld. Intern lijkt het ondertussen ook niet helemaal koek en ei. En dan duikt er nu ook nog een geest uit het verleden op.

En wat voor een. Plotseling eist de gevallen IMF-directeur Dominique Strauss-Kahn weer flink wat aandacht op. Sinds hij iets meer dan een maand geleden definitief werd vrijgesproken in de beruchte escort-zaak ziet de econoom zijn kans. Vrijwel direct opende hij een Twitteracount. Zijn eerste tweet was een ietwat omineus plaatje met daarop de tekst: ‘Hello Twitter. Jack is back.’ In zijn tweede meldde hij: ‘thanks to the followers, sorry for the others.’

Niet dat DSK natuurlijk ooit veel heeft gehad met het begrip ‘schaamte’. Alsof hij nooit bij meerdere seksschandalen betrokken was, betreedt hij weer de publieke arena en mengt hij zich direct in de meest prangende kwestie: Griekenland. Dat werd namelijk tweet nummer drie: een pamflet met de titel ‘On learning from one’s mistakes’ waarin hij even haarfijn uitlegt waar het de afgelopen tijd mis is gegaan.

Ja, geeft hij toe: ook hij heeft in zijn IMF-tijd bepaalde dingen verkeerd gezien. Dat de Griekse crisis niet zozeer het gevolg was van een onbalans van de Griekse begroting , bijvoorbeeld, maar van het feit dat een fiscale unie in Europa ontbrak. Het IMF had de hele unie moeten hervormen, vindt DSK nu. En ook had het Griekenland veel meer moeten ondersteunen.

Na het Griekse akkoord, liet hij afgelopen weekend weer van zich horen. Dit keer met een van pathos druipende brief aan zijn ‘German friends’. Van Erasmus via Michelangelo tot Marx en Picasso: allemaal komen ze voorbij in zijn lofzang op de Europese kracht. Tegelijkertijd veroordeelt hij fel de Duitse houding en de omstandigheden waarin Griekenland is gedwongen een akkoord te tekenen.

Kortom: DSK weet het allemaal weer veel beter. En eigenlijk blijken zijn eigen fouten toch vooral reuze mee te vallen. In Frankrijk speculeert men ondertussen volop over zijn terugkeer in de politiek, als de ooit zo gedroomde leider van de Parti Socialiste.

En dat is ironisch. Want de echte fouten van DSK als IMF-directeur hangen juist samen met die politieke ambities. Drie dagen voor Strauss-Kahn’s glorieuze Twitter-rentree schreef de Amerikaanse hoogleraar economie James K. Galbraith daar al over. In 2010 was het al duidelijk dat schuldsanering voor Griekenland onvermijdelijk was. Maar DSK schoof de adviezen van zijn eigen adviseurs opzij met volgens Galbraith maar één doel: president worden. Franse banken laten betalen voor Griekenland kwam hem bijzonder slecht uit. Volgens Galbraith was het een Frans triootje van het IMF, de ECB en het Elysée dat de schuldsanering destijds tegenhield.

Inmiddels is Strauss-Kahn trouwens wél een voorstander van Griekse schuldsanering. Met het begrip ‘trouw’ heeft hij overigens ook nooit veel gehad.