Die rode knop dus. Wellicht doelde Hillary Clinton daarop toen ze waarschuwde dat alleen zij het land voor de Apocalyps kon behoeden, maar explicieter was ze op 2 juni dit jaar: ‘This is not someone who should ever have the nuclear codes. It’s not hard to imagine Donald Trump leading us into a war just because somebody got under his very thin skin.’ Maar hoe zit het nu echt? De eerlijkheid gebiedt te erkennen dat Donald Trump een jaar geleden, op 15 december, voorzichtig was en ‘the nuclear problem’ het enige en grootste noemde waar Amerika mee te kampen had. Twee weken eerder had hij gezegd dat hij Amerika met gewone wapens zó sterk zou maken dat de nucleaire optie niet nodig was, en op 28 april van dit jaar beloofde hij dat hij de laatste was om het atoomwapen te gebruiken, maar dat ook weer niet uitsloot. Berichten dat hij zich de laatste tijd wat frivoler heeft uitgelaten (‘als we die dingen hebben, waarom zouden we ze dan niet gebruiken?’) zijn uit de tweede hand, en ontkend, dus leggen we die even terzijde. Maar de procedure die naar Apocalyps leidt, vergt bovenmenselijk verstand en bedachtzaamheid, eigenschappen die Trump nog moet etaleren. De president is dus, in de woorden van Bruce Blair, een nucleaire monarch. Blair, ooit lid van een van de lanceerbataljons van de Minuteman-raketten en tegenwoordig veiligheidsexpert bij Princeton University, en enkele anderen, onder wie president Carters nationale veiligheidsadviseur Zbig Brzezinski, hebben beschreven hoe het lanceren van die raketten in zijn werk gaat.