De boerkini-discussie maakt het leven er niet gemakkelijker op. Dat was al zo toen de lucht grijs was en je je boerkini-onklare lijf simpel onder een kuikengele regenponcho kon verhullen. Maar toen kwam opeens die hittegolf en moest je je als vrijgevochten vrouw niet alleen druk maken over ingegroeide haartjes, sinaasappeldijen en neonkuiten, maar ook over hoeveel bloot de westerse beschaving eigenlijk het bést diende. Zo’n stuk plakkerig textiel herinnerde ons persoonlijk inderdaad wat veel aan het afzwemmen, maar al die korte broeken en teenslippers op kantoor leken ook weer niet direct het hoogtepunt van ‘onze manier van leven’.
In minirok stond je dan maar in de rij voor de koffieautomaat de Verlichting uit te dragen. Al het naakt bleek plotseling functioneel – decolleté ergo sum – en ook ongepast kon je altijd nog framen als vrijheid. Het was een Umwertung aller Werte waar geen hitteplan tegenop kon, en Mark Rutte leek ’m precies te begrijpen. Híj gaf zich pas echt bloot – bovenste knoopjes van zijn overhemd los – met een verhaal waar je als vrouw met een ‘ik-mag-geen-sorry-meer-zeggen’-bord om je nek allang mee in de hoek zou zijn gezet.
Sorry, zei Rutte. In de krant en op Facebook, de webcam onscherp en nét iets te dichtbij, als een conference call in de jaren negentig. De korreligheid gaf het net die je ne sais quoi-authenticiteit die we kennen van zijn ‘helemaal top’-vlogs. ‘In elke relatie doe je beloftes,’ begon Mark, en nog voor we gretig konden doorvragen, kwamen de excuses al. Vrijgezel des Vaderlands Mark gaf een lesje verontschuldigen. Dat doe je namelijk zonder bloemen en bonbons, zelfs zonder een laïcité-tartend boetekleed, maar gewoon met een glimlach, een opgestoken duim en een paar keer ‘ongelooflijk gaaf’. Zulke goed bedekte blote billen en zo’n goed omhulde naakte waarheid, daar kon zelfs geen boerka tegenop.
En voor extra inspiratie sloeg je het evangelie van Diederik Samsom erop na. De fors doorstampende Mozes die zijn volk – zijn fractie, ‘de couveusebaby’ – ergens halverwege de woestijn allang was kwijtgeraakt. Daar stond-ie dan, de excuus-Messias, inmiddels steady op het wateroppervlak, ongeduldig gebarend: waar blijven jullie nou? Sorry, zei hij. Jullie, onrijpe vruchten, kunnen mij niet bijhouden. Daarvoor excuses. We schrijven ’m op: beter dan het doosje Merci of het bosje bloemen is anno 2016 een publieke vergelijking met een onvoldragen zuigeling.
Beter dan het doosje Merci of het bosje bloemen is anno 2016 een publieke vergelijking met een onvoldragen zuigeling.
Het waren het soort sorry’s dat we kennen van drukke stations. Ellebogen vooruit, beuken en de pas erin: ‘Sorry! Haast! Sorry!’ Het soort sorry dat ‘collateral damage’ ‘collateral’ maakt. Het verwijt in vermomming: ‘Sorry. Maar hé, ik moest wel want jij…’ Het geluid dat een brakke puber maakt, als je ’m aanspreekt op z’n taalgebruik: ‘Sorry, hoor. Whatever.’ Het antwoord per mail van een zelfverklaard expert op het gebied van communicatie: ‘Sorry, ik ben bang dat hier sprake is van een misverstand.’ De woorden van het kleine broertje in de deuropening: ‘Ik moet van mama mijn excuus aanbieden voor zonet. Nou, alsjeblieft.’
We hadden ’m liever verdrongen, maar deze week deed ons verdacht veel denken aan de blunderlunch die we ooit meemaakten. Op het podium in de kantine staken mannen en vrouwen in pak de hand in eigen boezem. Wij keken toe en aten een gratis broodje. Een goedbedoeld initiatief van de bedrijfsleiding, dat ons een harde, maar wijze les leerde: excuses maken is voor professionals een invuloefening. Het is de kunst je eigen gebreken hardnekkig toe te schrijven aan een willekeurige ander. Een in een sorryjasje verpakt compliment aan jezelf, dat in een sollicitatiegesprek goed van pas zou komen: ‘Ik werk wel eens té hard. Dan loop ik vervelend voor op de rest. En ik ben wel eens té aardig. Dan blijf je maar rondjes geven.’ Vul maar in:
‘Het spijt me dat ik (vul tijd in), in mijn functie als (vul baan in), (kies: a. mijn collega’s, b. de kiezer, c. anders, namelijk), te veel heb vertrouwd, overschat heb. Sorry.’
Je reactie wordt geplaatst zodra deze is goedgekeurd. Je reactie is geplaatst.