Arm klein, misvormd hondenrasje. Leidt het internet tot dierenmishandeling?

Toen ik nog in een koffietentje werkte, kwam daar in het weekend vaak een jongen die een mopshondje bij zich had. Het was een lijvig beest, met kromme pootjes en een tong die altijd een beetje naar buiten hing. Hij liep met kleine, voorzichtige pasjes, zijn blik gefixeerd op de grond, alsof hij pas net had leren lopen. Zijn naam was Bartje. Je hoorde het tweetal altijd al van verre aankomen, want Bartje kon geen stap zetten zonder dat er een schorre doodsrochel uit zijn scheve bekje ontsnapte. En anders werd zijn gepiep en gereutel wel overstemd door de verrukte kreetjes van aaigraage omstanders, want overal waar Bartje kwam liet hij een spoor van vertedering achter. Iedereen was dol op Bartje.

Nou was Bartje in al zijn mismaaktheid inderdaad heel schattig, maar soms was het bijna pijnlijk om naar ‘m te kijken als hij zo hoestend en proestend langs de bar waggelde. Het hondje leek permanent in gevecht om in leven te blijven, zijn overspannen lichaampje was nooit in rust.

Deze week riep de Britse Vereniging van Dierenartsen aanstaande hondenbezitters op om mopshondjes en andere hondenrassen met een plat smoeltje te vermijden. Deze beestjes zijn zo ver doorgefokt dat gezondheidsproblemen onvermijdelijk zijn- de schedel is zo misvormd dat een beetje behoorlijk eten en ademhalen er niet inzit. Bovendien kampen ze bovengemiddeld vaak met nare oogproblemen (hoornvliezen die langzaam maar zeker loslaten, een ooglid dat naar binnen groeit en voor constante irritatie zorgt, enzovoorts) en eczeem tussen hun huidplooien. Het maakt niet uit hoe begaafd en ervaren de fokker is: een mopshond is per definitie ongezond, zijn bestaan is een kwelling op onhandige pootjes.

Rassen als de mopshond, de Franse bulldog en de Shih tzu zijn de afgelopen jaren veel populairder geworden – en dat lijkt vooral zo te zijn dankzij het internet. De online gemeenschap heeft er sowieso een handje van om bepaalde dieren te fetisjeren, of dat nou luiaards, vadsige katten of misvormde hondenrassen zijn. En met een mopshond hoef je niet te wachten tot ‘ie iets leuks doet of een grappig gezicht trekt: ze zien er altijd aandoenlijk uit. Trek het beest een truitje aan, en je bent meteen insta-famous.

Aan de andere kant: het overfokken van hondenrassen is een groeiend probleem, dat zich vooral buiten het internet afspeelt. Zo’n veertig procent van alle raszuivere honden is inmiddels ongezond. Op hondenshows worden de meest extreme exemplaren vaak beloond met de hoofdprijs. Afgelopen week was er nog ophef over dit filmpje van een Duitse Herder, die een rug heeft die zo schuin afloopt dat ze niet eens normaal een rondje kan lopen, want haar heupen zijn veel te klein. Ze won de show.