Film

De schrijnende geschiedenis van blackface en whitewashing in Hollywood én Nederland

Kees Driessen
Marlon Brando doet zijn eigen visagie voor The Teahouse of the August Room (1956). Foto: George Rinhart/Getty Images
Hollywood is erom berucht dat het witte mensen cast voor gekleurde rollen. Nu dat niet meer kan, worden juist de personages wit gemaakt. Twee vormen van het zogenaamde Whitewashing. Dat moet anders.

En ja hoor. We hebben er weer één. De Tibetaanse wijze uit de stripboeken van Doctor Strange wordt in de nieuwe verfilming gespeeld door… een witte vrouw. Keltisch, is ze nu – dat klinkt ook best wijs. En leuk voor de vrouwenemancipatie dat deze mannenrol nu gespeeld wordt door Tilda Swinton. Maar als Aziatisch acteur schiet je er weinig mee op. Noch als Aziatisch-Amerikaanse kijker, die zichzelf vaker vertegenwoordigd wil zien in grote Hollywood-producties.

Whitewashing is het fenomeen gedoopt – een goed label is de eerste voorwaarde voor effectief activisme. En natuurlijk zou Swintons casting helemaal geen probleem zijn geweest, als het de uitzondering was. Maar in Hollywood is het witwassen van gekleurde rollen pijnlijk genoeg de regel.

Een paar recente voorbeelden....

Sluit je nu aan voor slechts €4,99 per maand
X
Je hebt deze maand drie artikelen gratis kunnen lezen.
Word abonnee en lees onbeperkt
Als abonnee krijg je toegang tot al onze artikelen voor slechts € 4,99 per maand.

Advertentie

Advertentie