Mijn stemming was op zijn zachtst gezegd geïrriteerd toen ik in 1999 de bioscoopzaal verliet waar ik net The Matrix had gezien. Ik vond de film onvolgbaar en begreep het enorme enthousiasme van mijn medebezoekers niet. Het taalgebruik, met artificial intelligence, computer animated brain en ander jargon, was zo onbegrijpelijk voor mij dat ik afhaakte. De schoonheid van hoofdrolspeler Keanu Reeves woog niet op tegen het onwaarschijnlijke verhaal: Keanus personage Neo leefde in een schijnwereld, de Matrix was een computersimulatie van de wereld in 1999. Ik miste de fantasie om hierin mee te gaan.

Hoe anders was mijn ervaring toen ik de film een paar jaar geleden opnieuw bekeek. Wat...

Je hebt drie artikelen gratis kunnen lezen. Verder lezen? Sluit je nu aan.
Je hebt drie artikelen gratis kunnen lezen. Verder lezen? Sluit je nu aan.
Word nu abonnee voor maar 4,99
Toegang tot alle artikelen op vn.nl
Het Verhaal van de Dag in je mailbox of via WhatsApp
Direct in je mailbox of via WhatsApp
Maandelijks opzegbaar
Om onze journalistiek te beschermen kun je Vrij Nederland niet incognito lezen.
Om onze journalistiek te beschermen kun je Vrij Nederland niet incognito lezen.
Word nu abonnee voor maar 4,99
Toegang tot alle artikelen op vn.nl
Het Verhaal van de Dag in je mailbox of via WhatsApp
Direct in je mailbox of via WhatsApp
Maandelijks opzegbaar
Je hebt drie artikelen kunnen lezen. Verder lezen? Probeer nu een maand gratis (t.w.v. € 4,99)
Je hebt drie artikelen kunnen lezen. Verder lezen? Probeer nu een maand gratis (t.w.v. € 4,99)
Schrijf je nu in voor de nieuwsbrief en lees een maand alles van VN online.
Toegang tot alle artikelen op vn.nl
Het Verhaal van de Dag in je mailbox of via WhatsApp
Geen zorgen, je zit niet vast aan een abonnement