<div class="lead">
<p>M. immigreerde en voelde zich erg eenzaam. Tot de KRO-NCRV op bezoek kwam.</p>
</div>
<p>M. (wil anoniem blijven) is een verlegen jongen van eind dertig, zes jaar geleden geïmmigreerd. Hij heeft het goed hier, maar hij is verlegen van aard en spreekt de taal nog niet goed. Dat maakt hem wel eenzaam, ja. Die eenzaamheid frustreert hem. Soms probeert hij in een winkel iets te kopen en dan wordt hij uitgelachen vanwege zijn rare accent. Maar ja, hij wordt toch ook een dagje ouder, dan gaat een taal leren minder makkelijk. Bovendien werkt hij ontzettend hard, elke ochtend om 6 uur uit de veren – dat moet je niet onderschatten, hoor. Het werk is wel leuk, vindt hij, al is het soms natuurlijk een beetje vies. Maar weinig mensen zouden het willen doen. Maar dat hoort er bij, en er moet toch brood op de plank. Heel breed heeft hij het niet. Soms stuurt hij wel cadeaus naar zijn familie, met kerst bijvoorbeeld, of een briefje van vijftig op de verjaardag van zijn nichtje. Hij heeft haar al jaren niet meer gezien, hij zou haar niet eens meer herkennen.</p>
<p>Heel af en toe gaat hij een biertje drinken in de stad, maar de vrouwen vinden hem maar raar. En de mannen vinden dat hij terug moet gaan naar zijn eigen land. Hij kan hier toch niet zomaar hun werk inpikken? Vieze gelukszoeker, sissen ze. Zelf zijn ze al jaren werkloos. Ja, daar kan hij niks aan doen natuurlijk. Maar hij vindt het wel rot.</p>
<p>Die eenzaamheid, die vindt hij het ergst. Maar integreren? Dat heeft hij inmiddels opgegeven. Hij zou heel graag een vrouw willen, maar dan wel eentje uit zijn eigen land. Eentje die het eten van vroeger kan koken, van thuis. M. lacht. Heel geëmancipeerd is hij misschien niet, nee.</p>
<p>Laatst had een vriend van hem een goed idee. Moet je luisteren, we gaan een vrouw voor jou vinden. En niet zomaar een vrouw, nee, een Nederlandse. Een blonde. En een paar dagen later al had hij opeens de KRO aan de lijn. Toen ging het snel. Al die positieve reacties had hij niet verwacht, nee. Hij had juist gehoord dat immigranten in Nederland met de nek aangekeken worden. Blijken er opeens 4 miljoen mensen te kijken, elke week!</p>
<p>Laatst hoorde hij dat zelfs de minister-president groot fan is. Dat maakt hem trots, zeker. Bij de verkiezingen gaat hij op hem stemmen. Hij heeft zijn Nederlandse paspoort gewoon gehouden, dus dat kan. God, verzucht M., als Yvon Jaspers er toch niet was! Dan zou hij zich echt geen raad meer weten.</p>
<div class="info-box">
<p>Neem <a href="https://www.vn.nl/service/vrij-nederland-nieuwsbrief/" target="_blank">de nieuwsbrief van Vrij Nederland</a>.</p>
</div>


Lieke Marsman

Als Yvon Jaspers er toch niet was!

Ongelijke transzorg

Machtige Eerste Kamer

Democratisch tekort

Bange huisartsen

Verhaal van de week

Clickbait-sletjes

Nicolaas Veul

Nederland in crisis

Hans against the machine

Iedereen naar het buitenland

Hollander zoekt asiel

‘Mam, ik ga toch niet dood?’

Reportage

Tibet bezet

China verstevigt zijn grip

Het verdriet van Tibet

Iedereen is hypocriet

Hannah Prins

Tien openluchtbioscopen

Cultuurtips