Het moet rond 2001 geweest zijn toen Kees van Kooten een ontdekking deed. In de New Yorker las hij een gedicht van Billy Collins: ‘Advice to writers’. Hij was direct verkocht. ‘Het begint heel gewoon – over dat je eerst je werkkamer moet opruimen voor je begint met schrijven – maar eindigt totaal onverwacht.’

Kies uit het kleine, stralend blauwe vaasje
een geel potlood, het scherpste van het boeketje
en vul nu velden vol met kleine zinnetjes
als lange rijen toegewijde mieren
die jou vanuit het woud gevolgd zijn.

‘Heb jij ook je pennen en potloden in een glas op je bureau staan? En heb je daar ooit een boeketje in gezien? Nee toch? Ik dacht: zo geestig heeft nog nooit iemand geschreven.’

Van Kooten besloot de poëzie van Collins te vertalen. Hij was er meer dan een jaar mee bezig. Nu ligt Zo wordt u gelukkig in de winkel: zesentwintig gedichten van Billy Collins, prachtig in het Nederlands vertaald en becommentarieerd door Kees van Kooten. Een vorm van literair zendingswerk....