De organisatie van de Nacht voor de Theologie had mij gevraagd een lied te schrijven en te zingen ter opluistering van het programma. Dat werd het onderstaande, Wat de toekomst brengen moge. De tekst is een parafrase op deze oorspronkelijke versie van Jacqueline van de Waals, geschreven in april 1922 vlak voor haar dood:

Wat de toekomst brenge moge
Mij geleidt des Heeren hand
moedig sla ik dus de oogen
naar het onbekende land.
Leer mij volgen zonder vragen
Vader, wat Gij doet is goed!
Leer mij slechts het heden dragen
met een rustig kalmen moed!

Heer, ik wil Uw liefde loven,
al begrijpt mijn ziel U niet.
Zalig hij, die durft geloven,
ook wanneer het oog niet ziet.
Schijnen mij Uw wegen duister,
zie, ik vraag U niet: waarom?
Eenmaal zie ik al Uw luister,
als ik in Uw hemel kom!

Laat mij niet mijn lot beslissen:
zoo ik mocht, ik durfde niet.
Ach, hoe zou ik mij vergissen,
Als Gij mij de keuze liet!
Wil mij als een kind behand’len,
dat alleen den weg niet vindt:
neem mijn hand in Uwe handen
en geleid mij als een kind.

Waar de weg mij brengen moge,
aan des Vaders trouwe hand
loop ik met gesloten ogen
naar het onbekende land.

Het was een van mijn lievelingsgezangen in een tijd dat ik nog niet zo op de tekst lette. Ik vroeg de aanwezigen mee te zingen, wat ze van harte deden. Dit had ik ervan gemaakt:

Wat de toekomst brengen moge
‘k Vertrouw op de Verzorgingsstaat
Ik heb altijd nog mijn ellebogen
Als het even minder gaat
Kan ik niet volgen mag ik vragen
Voor elke klacht is een loket
Wil ik mijn last niet langer dragen
Mag ik in de bijstandswet

Ik laat me leiden door de reclame
Of ik iets nodig heb of niet
Ik leen betaal zeg ja en amen
Geloof heilig in krediet
‘k Verzeker mij van de garantie
Voor een middel tegen pijn
Bidden doe ik voor vakantie
Dat die geheel verzorgd mag zijn

Ik kan het lot niet accepteren
Daarvoor heb ik geen geduld
Mocht het mij ergens aan ontberen
Krijgt de ander daarvan schuld
Ik doe het goede mijd het kwade
En als ik niet meer leven wil
Krijg ik bij wijze van genade
Mijn waardiglevenseindepil

Liefde werd elkaar gedogen
Waar ik niet gaan kon kroop mijn bloed
Wat de toekomst brengen moge
Ik weet niet waar ik het zoeken moet