Hoewel Pieter Derks een open boek lijkt (geen geheimzinnige diepe gronden, geen onontwarbare psychologische verknopingen, eerder de ideale schoonzoon als comedian), kan hij behoorlijk verwarring stichten. Te beginnen met de titel van de honderd columns die hij selecteerde uit de honderden die hij in twaalf jaar elke woensdag schreef en uitsprak in het programma De Nieuws BV op de radio. Hád ik maar een mening, de titel van het boek, móet ironie zijn. Derks is een en al mening. Soms, heel soms, zegt hij te twijfelen, en dan nog denk je dat hij die twijfel speelt omdat hij toch ook eens echt menselijk wil twijfelen. Het is Derks eenvoudig niet gegeven geen mening te hebben.