Misschien staat er deze keer wel iemand met een kom warme soep achter de deur, denk ik, zelfs na elf jaar in Nederland. Even voelt het alsof een klein vogeltje tegen mijn borstkas fladdert. Maar als ik de deur open, zie ik de postbezorger met een pakketje voor de buren. Mijn buren zie ik alleen als er iets moet worden geregeld of opgelost.
Lief Nederland
Een brief uit Iran: Warme blikken, woorden en soep


