‘De PvdA krijgt altijd van alles de schuld, zelfs als het regent,’ hoorde ik Wouter Bos ooit zeggen, in de lang vervlogen jaren dat de partij nog 33 zetels had. De toenmalige leider van de PvdA moest er zelf bij grinniken. Zijn verklaring: een partij die de neiging heeft het leed der wereld op z’n schouders te nemen, wekt hoge verwachtingen en wordt daar hard op afgerekend. Zo werkt het al vele jaren ook binnen de PvdA: geen partij slaagt erin het zichzelf zo moeilijk te maken. Dat merkte ook Lodewijk Asscher, die zich in januari 2021 gedwongen zag als partijleider terug te treden na een motie van wantrouwen van kritische partijleden vanwege zijn vermeende betrokkenheid bij de Toeslagenaffaire – terwijl hoofdverantwoordelijke Mark Rutte vrolijk doorregeerde.