Janis was vijf maanden zwanger van Mila toen verschillende prenatale screenings uitwezen dat haar kindje intersekse was. Het zag er van buiten uit als een meisje, maar had mannelijke chromosomen en onderontwikkelde testes in haar buik. Janis, nu: ‘De artsen stelden allerlei onderzoeken en behandelingen in het vooruitzicht, waaronder een operatie na haar geboorte. Ik kreeg het gevoel dat ze behandeld moest worden voor een ziekte en dat vond ik irritant. Ik dacht: ze heeft iets andere chromosomen, zo erg is dat toch niet? Het maakte ons ook niet uit of ze jongen, meisje of iets ertussenin was. Ik was al blij dat ze gezond was.’
Achtergrond
Wie is de baas over een kinderlichaam bij medische ingrepen?
Sommige medische ingrepen, zoals besnijdenissen of ‘geslachtsnormaliserende’ operaties bij intersekse kinderen zijn bedoeld om een lichaam aan te passen aan een norm. Moeten we daarmee niet wachten tot een kind wilsbekwaam is?
