De ‘Simon Wiesenthal van Argentinië’, zoals José Luiz D’Andrea Mohr zichzelf zonder tegenspraak laat aanduiden, had het in zijn morsige kantoortje in een buitenwijk van Buenos Aires zelden drukker dan de afgelopen week. Omwille van de lieve vrede mogen veel van zijn landgenoten de wandaden van de bloedige Videla-dictatuur (1976-1983) dan langzamerhand graag met het stof van de geschiedenis bedekken, vanuit Nederland bereikte hem abrupt een ander geluid. Ze willen er alles van weten. De prangende vragen waarmee pers en politiek hem per telefoon, fax en e-mail bestoken, concentreren zich op de rol van de toenmalige onderminister van Landbouw, Jorge Zorreguieta. Hoe fout was de man? Als er een spatje bloed aan zijn vingers kleeft, lijkt zijn bevallige dochter Máxima een hoogst ongelukkige keuze voor de troonopvolger uit het Huis van Oranje, de hoogstaande familie die ooit vooral op basis van de voortreffelijke stamboom tot het koningschap werd uitverkoren. Alle heisa over een ontluikende romance, die zich in de woorden van premier Kok beperkt tot ‘deel van de vriendenkring’, zou een tikje voorbarig zijn, als die niet door ingrijpende politieke dimensies werd overschaduwd. In ieder geval zullen GroenLinks en de Socialistische Partij aandringen op een debat dat de pijnlijke details niet onbesproken laat. Zonder goedkeuring van het parlement komt er geen huwelijk – en zodra de antecedenten er aanleiding toe geven, zal klein links tegenstemmen. Evenals de drie orthodox-christelijke splinters, die zich ongaarne onderwerpen aan een koningin van katholieke signatuur.