Konstantin Paustovski gaf de hoofdstukken van zijn zesdelige autobiogafie Het verhaal van een leven titels, alsof het afzonderlijke verhalen waren. De verleiding was groot ze ook als min of meer losse verhalen te lezen, wat ik dan ook gedaan heb. Elk hoofdstuk leek ook op zichzelf te staan. Gevolg is dat ik nauwelijks een goed en chronologisch beeld heb gekregen van zijn leven. Het bestaat vooral uit de herinneringen aan bepaalde verhalen/hoofdstukken.

Carel Peeters' Literaire Kroniek 773: Hoe Bas Heijne zijn visie op de Verlichting corrigeerde Lees verder

Zoals het hoofdstuk ‘De roze oleanders’ over zijn tante Nadja in Verre jaren, het eerste deel. Het is dan rond 1900. Paustovski is dan een jaar of acht en bezoekt met Pasen zijn grootmoeder in haar huis in Tsjerkassy (midden Oekraïne), waar ook de drieëntwintigjarige onbezorgde...