Heel lang geleden is het niet dat Fred Teeven als staatssecretaris van Justitie het boegbeeld was van het strengste asielbeleid in decennia. Maar binnenkort rijdt de voormalige bewindsman – tegenwoordig parttime buschauffeur – voor de tweede keer hoogstpersoonlijk met een touringcar naar de Oekraïense grens om vluchtelingen op te halen.

De eerste buslading Oekraïense weeskinderen leverde hij in april veilig af in het Gelderse Kesteren. Van de week vertelde hij me hoe dat zo was gekomen. In maart werd hij gebeld door zijn partijgenoot Joris Voorhoeve, die hem vroeg of hij kon helpen met het werven van buschauffeurs voor het ophalen van Oekraïense vluchtelingen. Na een oproep van Teeven in HLF8, het praatprogramma van Johnny de Mol, stroomden de reacties binnen. ‘Toen dacht ik: dan kan ik zelf niet achterblijven.’

Het is een wonderlijk contrast: de voormalige kopman van een spijkerhard asielbeleid die hoogstpersoonlijk Oekraïense weeskindjes ophaalt. Zelf vindt hij dat prima met elkaar te rijmen: ‘De Oekraïners zijn Europeanen, die het volste recht hebben hier naartoe te komen. Ik was en ben voor opvang in de regio. En nu zíjn wij de regio.’

Inmiddels zijn we bijna twee maanden verder, en is er nog niets te bespeuren van afkalving van het draagvlak. Nog altijd hagelt het gastvrije initiatieven.

Fred Teeven is bepaald niet de enige die er zo over denkt. Het kabinet maakt zich al weken zorgen dat het draagvlak voor de opvang van Oekraïense vluchtelingen zou kunnen afkalven. Half maart legde minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid Karien van Gennip bij Op1 al uit waarom Oekraïense vluchtelingen zo snel mogelijk aan onderdak en werk geholpen moeten worden: ‘Als ze hier werken en goed integreren, is het makkelijker om het draagvlak te behouden.’

Inmiddels zijn we bijna twee maanden verder, en is er nog niets te bespeuren van afkalving van het draagvlak. Nog altijd hagelt het gastvrije initiatieven, zoals dat van Joris Voorhoeve en Fred Teeven. Zelfs Geert Wilders, die al jaren ageert tegen de toestroom van ‘gelukzoekers’, houdt zich koest. Is Nederland dan toch een gastvrijer land dan we heel lang gedacht hebben?

Hier en daar zijn op sociale media schampere commentaren te vinden op de gastvrijheid die de Nederlanders nu tentoonspreiden: waarom kunnen we dat nu wel opbrengen voor de Oekraïners, en indertijd niet voor de Syriërs? Maar nu het draagvlak al zo lang in stand blijft zou je er natuurlijk ook blij mee kunnen zijn dat zelfs Geert Wilders door heeft dat het tij is gekeerd.