Het was goed gezien van Henri Roorda dat de titel Mijn zelfmoord meer aandacht zou trekken dan Het vrolijke pessimisme, ook al is die titel ook lang niet slecht. Roorda was niet alleen iemand die zelfmoord wilde plegen en dat ook deed, hij had het het liefst in het openbaar gedaan, als afsluiting van een lezing over zelfmoord. Op een affiche had hij willen zetten: ‘Aan het slot van zijn spreekbeurt zal de spreker zelfmoord plegen.’ Dat ging niet door omdat hij geen vieze vlekken wilde maken in het etablissement van caféhouder Fritz en omdat de politie het waarschijnlijk zou verbieden. Ook al was hij geen exhibitionist, Roorda wist hoe hij de aandacht op zich moest vestigen.

Mijn zelfmoord is de titel geworden van de vijftig pagina’s waarin hij min of meer uitlegt waarom hij die daad gaat verrichten. Het vrolijke pessimisme werd de titel van de selectie die Rokus Hofstede nu heeft gemaakt uit de columns die Henri Roorda van 1917 tot zijn dood in 1925 schreef in tijdschriften...