Toen de Amerikaanse schrijfster Elizabeth Hardwick in 1951 een jaar in Nederland was met haar echtgenoot de dichter Robert Lowell, schreef Lowell aan zijn vriend Randall Jarrell in Amerika dat hij dacht dat hij wel iets kon schrijven ‘out of living in Holland’. Hij had het nogal naar zijn zin. Ze hadden hier de nodige vrienden (onder wie Judith Herzberg, Huyck van Leeuwen, Henk van Galen Last en Elisabeth du Perron-de Roos), ‘all very loving, urbane and heard-headed about each other’. Het ‘Amsterdamse vrijdenkerswereldje’ noemde Hardwick het. Maar, terwijl Lowell aan Jarrell schrijft wat hem allemaal bevalt in Amsterdam, vindt Elizabeth het maar ‘dull and depressing, completely!’.
Literaire kroniek
Literaire Kroniek: De kracht van het negatieve
Slapeloze nachten van de Amerikaanse schrijfster Elizabeth Hardwick (1916-2007) is geen roman over nachtelijk tobben of over erotische escapades. Het is een geheel eigen autobiografisch genre, schrijft Carel Peeters. ‘Alle buitenkant krijgt een onverwachte binnenkant, aan elk uiterlijk is een verrassend innerlijk verbonden.’
